اونا مانسون (زاده 16 ژوئن 1903 - درگذشته 11 فوریه 1955) یک هنرپیشه آمریکایی بود که شاید بیشتر به خاطر بازی در نقش روسپی بل واتلینگ در فیلم بر باد رفته (1939) شناخته شده است.

او اولین بار در برادوی به عنوان هنرپیشه آواز و رقص در تولید اصلی نه، نه، نانت به شهرت رسید. از این رو، مانسون در دهه 1930 در نیویورک یک کار صحنه و رادیو بسیار موفق داشت. او آهنگ «تو کرم در قهوه من هستی» را در برادوی متر در سال 1927 معرفی کرد.usical همه چیز را نگه دارید.

اولین نقش اصلی او در یک فیلم ناطق برادران وارنر به نام Going Wild (1930) بود. در ابتدا این فیلم به عنوان موزیکال در نظر گرفته شده بود، اما به دلیل بیزاری عموم از موزیکال هایی که در سال های 1929-1930 سینما را تقریباً اشباع کرده بود، قبل از اکران همه اعداد حذف شدند. مونسون سال بعد در یک کمدی موزیکال به نام Hot Heiress ظاهر شد که در آن چندین آهنگ را همراه با همبازی خود بن لیون می خواند. او هم بازی کرددر Broadminded (1931) و Five Star Final (1931). او برای مدت کوتاهی از سینما بازنشسته شد و در سال 1938 بازگشت.

زمانی که دیوید او. سلزنیک در حال انتخاب بازیگران فیلم بر باد رفته بود، برای اولین بار اعلام کرد که مای وست قرار است نقش خوشگل را بازی کند، اما این یک شیرین کاری تبلیغاتی بود. Tallulah Bankhead نقش بسیار کوچک را رد کرد. خود مونسون نقطه مقابل دختر خوشگل بود: کک و مک و اندک اندام. اما مهارت های او به عنوان یک بازیگر او را به قدرت رساندتست صفحه: همه چیز در صدا بود. او در امتحانش عمیق و گلویی صحبت می کرد و صدایش حاکی از سکسی و دنیا طلبی بود. بقیه را می توان با بخش های کمد لباس و آرایش برطرف کرد.

حرفه مانسون با تحسین بر باد رفته به بن بست رسید. در بقیه دوران حرفه‌ای‌اش، او در نقش‌های مشابه تایپ می‌شد. دو سال بعد، او نقش بزرگی را به عنوان یک خانم دیگر، هر چند چینی، در فیلم نوآر T یوزف فون استرنبرگ بازی کرد.او ژست شانگهای.

اونا مانسون به خاطر سهمی که در صنعت سینما دارد، یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود در بلوار هالیوود 6211 دارد.

مونسون سه بار با ادوارد بازل بازیگر و کارگردان در سال 1927، با استوارت مک دونالد در سال 1941 و طراح یوجین برمن در سال 1949 ازدواج کرد.

در سال 1955، در حالی که از سلامتی بد رنج می برد، در سن 51 سالگی با مصرف بیش از حد باربیتورات ها در آپارتمانش در نیویورک خودکشی کرد. یک یادداشت پیدا نشدxt در بستر مرگش نوشته بود: "این تنها راهی است که می دانم برای آزاد شدن دوباره...لطفا مرا دنبال نکنید."