صورتی، سیاه و آبی

سه دختر راگبی در پرسش دروغین و تعصبات خود و محیط اجتماعی اطرافشان درباره ویژگی‌های زنان و مردان در جامعه ما دنبال می‌کنند. در طول فیلم به گفت‌وگوهای آنان در رختکن، تمرین ورزشی و سازش‌هایشان با توازن بین جذابیت‌های ظریف و زانوهای گل‌آلود می‌پردازیم. بدون استفاده از سخنرانی یا نظریه، این دختران نوجوان قطعاً راهی دیگر برای بودن دخترها پیشنهاد می‌دهند.