با من بمان

او فکر می‌کند او به او خیانت می‌کند. در حقیقت او اینگونه نیست، او به شریک زندگی‌اش عشق می‌ورزد. او از بی‌خوابیواری رنج می‌برد... او سعی می‌کند فضای آرامی ایجاد کند، او را محافظت کند و از آسیب جلوگیری نماید. او در طول شب هیچ چیزی از آن شب به یاد نمی‌آورد. روزها مانند دو غریبه هستند، بحث می‌کنند و از یکدیگر دوری می‌گزینند. در صحنه آخر، او به لمس دست او پاسخ می‌دهد و عصبانی می‌شود... اما او همچنان آنجا می‌ماند، بی‌حرکت و چیزی نمی‌گوید و درک می‌کند.