خط داستانی
این فیلم بر اساس نامههای واقعی است که سربازان آلمانی از محاصره لنینگراد در طول جنگ جهانی دوم به خانه فرستادهاند. فهرست مشکلاتی که این سربازان بیچاره تحمل کردهاند، تأسفبار است. یکی از آنها از بازگشت به خانه به عنوان یک معلول شکایت میکند. یک افسر اساس از خوابهای بدی که درباره راننده تانک روسی که کشته است، میبیند، ناله میکند. سرباز دیگری وقتی مینشیند تا یک کنسرت پیانو را بشنود و یکی از نوازندگان انگشتان یخزدهای دارد، شکایت میکند. یک سرباز دیگر قسم میخورد که هرگز پدرش را به خاطر جراحاتی که در حمله به لنینگراد متحمل شده، نخواهد بخشید. تصاویر آرشیوی از جنگها از جنگ جهانی دوم تا ویتنام در فیلم گنجانده شده و به آن رنگ و بوی کنایهآمیزی میدهد.
