هرگز، هیچ کجا، به هیچکس
Never, Nowhere, To No-One
وندل ایمره راننده است و همسرش فرزندی در راه دارد، دو پسر دارند. قبل از سال ۱۹۴۵ وندل افسر نظامی بود. در سال ۱۹۵۱ نامه ای از وزارت کشور دریافت می کنند مبنی بر انتقال به مسکن اجباری، با هر نفر می توانند تا پنجاه کیلو بار شخصی با خود ببرند.
