دیونیتی گراتیس

"دیونیتی گراتیس زمان و فضا را از ابتدای جهان با سنگ مذاب و آب در سکانس هایی که از نظر حسی زیبا هستند جستجو می‌کند. توانایی برومبرگ در پیوند ایده‌ها و تصاویر شاید در این اثر به خوبی نمایان است که واقعاً نفسگیر است از لحاظ مفهومی. یک خط سراسری فیلم را متحد می‌کند — صدایی روی موسیقی متن تکرار می‌شود: یک دختر نابینا از بدو تولد، برق را دید. برق اشاره به انفجار هسته‌ای دارد و به این ترتیب بخش آغازین فیلم که دربارهِ مبدأ است با پیشنهاد پایان جهان، مرگ و همانندگی با زمان بی‌کران را پیوند می‌دهد." — هالی ویلس، هفته نامه لا.