سنتو و عیسی، کارگران آهنگری

از همان عنوان روشن است که فیلم چه جایگاهی را در بر می گیرد و چگونه می کوشد تا حال و هوای مسیحی را با طبقه کارگر پیوند دهد. با بازی کلمه در معنای دینی نام دو مرد که درانفجارهای کارگری دورانی در سائو پائولو به قتل رسیدند، این فیلم قدس سازی و مسیحیت را با کارگری همسو می سازد و این همبستگی از همان آغاز، از جمله با حضور یک کشیش، تکرار می شود. شهادت کارگران آهنگری نلسون پِرِیرا دِ جسوس و سنتو دیاس دا سیلو در نقطه آغازین برای افشای شرایط کار و سرکوب در مقابل مقاومتشان است. فیلم همچنین به باور «رونویسی رسمی» از ماجراها می‌پردازد و با مصاحبه با فردی که نلسون را کشت هم همراه می‌شود. قطعا فیلم از کارگران حمایت می‌کند و نیرو بخشیدن به ستم دیدگان و بی باکی ستمگران را نمایش می‌دهد.