نامه‌هایی از کانای نیراى

فوقی که با پدر بزرگش شوهی در جزیره تاکتومی اوساکا زندگی می‌کند، رویا دارد عکاس شود. در کودکی مادرش ماسامی او را به توکیو می‌برد. ماسامی بر نمی‌گردد، اما فکی هر سال در روز تولدش کارت می‌فرستد. در چهاردهمین تولد، ماسامی قول می‌دهد هر چه را که باید بگوید وقتی فکی بیست ساله شود بگوید. پس از فارغ‌تحصیلی به توکیو می‌رود تا دستیار دوربین باشد و زندگی پرمشغله‌اش را آغاز می‌کند.