براتری کارامازوفی

در سال هزار و نهصد و هفتاد و شش، فیلسوف و کارگردان چکی سابقه‌دار ایوالد شورم به تئاتر نا زابردارلی آمد. او دوازده سال در آنجا ماند تا درگذشت. او نسل بازیگرانی را پرورش داد که به شخصیت‌های خود آگاه بودند. در نسخهٔ برادران کارامازوف، گروه بازیگری آن دوره با تمام قدرت روی صحنه ظاهر شد. شورم از ممنوعیت تا ممنوعیت ساخته شد و در مقابل زابردارلی صف‌های طولانی برای بلیت‌ها شکل گرفت و مردم در خوابیده‌ها تا کنار رودخانه وتلا منتظر می‌ماندند؛ بلیت زابلدارلی ارزشمندتر از سهمیه‌های Tuzex بود.