مبارزه طبقاتی - سینمای کودکان اثر امیلیو سیدوتی

در اواخر دهه ۱۹۶۰، امیلیو سیدوتی، یک معلم دبستان در آلبیسولا، تصمیم گرفت با دانشآموزان خود فیلمهایی بسازد تا نگاه انتقادی آنها را در مسیری بیانی آزاد و رادیکال پرورش دهد. این آغاز «سینمای کودکان» بود، اولین تجربه «مدرسه و سینما» در ایتالیا که منجر به تولید بیش از بیست فیلم همگی در فرمت سوپر ۸ شد و اکثر آنها به طور کامل توسط کودکان نوشته، کارگردانی و تدوین شدند. با شروع از مواد و مصالح آن زمان، این تجربه منحصر به فرد در ارتباط با زمان حال قرار میگیرد، از کودکانی که اکنون بزرگسال شدهاند خواسته میشود تا برداشتهای خود از این تجربه را بازگو کنند.