خیابان رویا

فیلم رویکردی عمیق به کسانی که به در خانه ی سازندگان فیلم می آیند را به مسیر وارد کردن به دنیای موازی جمع آوری کنندگان زباله، کارگران خانگی، پیک ها و نگهبانان مبدل می کند؛ همه آنان که ساعات طولانی در شرایط دشوار کار می کنند تا زندگی های طبقه متوسط و بالا را در شهر بمبئی راحت تر سازند. این ارائه گران خدمات اغلب بی نام و نشان می مانند و حضورشان با فقدان گزینه های بقای همانجا مشخص تر می شود. فیلم به تقاطع زندگی های مختلف در محله مسکونی کارگردان می‌نگرد و از این میکروکاسموس درکی از کار میلیون ها نفر می‌آورد که چگونه کار می کنند، تعامل می نمایند و برای تثبیت جای پای بیشتری در یک کلانشهر بی تفاوت و گاه دشمنانه می‌کوشند.