ما کودکان بودیم

برای بیش از 130 سال تا سال 1996، بیش از 100,000 کودک از ملل اول کانادا به طور قانونی ملزم به حضور در مدارس دولتی تحت مدیریت کلیساهای مختلف بودند. در سراسر کشور 80 مدرسه 'مسکونی' وجود داشت. بیشتر کودکان به مدارس دورافتاده‌ای فرستاده می‌شدند که آنها را از خانواده‌ها و سرزمین‌های سنتی‌شان جدا می‌کرد. این کودکان با خشونت، سختی‌های جسمی، تنزل روانی و محو کامل فرهنگشان روبرو شدند. این مدارس بخشی از برنامه‌ای وسیع‌تر برای همگن‌سازی بودند که به منظور ادغام جمعیت بومی در 'جامعه کانادایی' طراحی شده بود. این مدارس با هدف صریح 'کشتن هویت بومی در کودک' تأسیس شدند. 'ما کودکان بودیم' داستان واقعی و شوکه‌کننده دو کودک به نام‌های گلن آناکود و لینا هارت است که از زبان خودشان روایت می‌شود.