سونات برای ارکستر شماره سی و یک در دو ماژور اثر باخ و نسخهٔ جُوپیتر

پر از ملودیاها و هارمونی‌های پیچیده و سازبندی گوناگون، یوهانس فوعل conducts ارکستر استیج هم‌زمان تا اجرای سمفونی شماره ۴۱ در دو ماژور کِی. ۵۵۱ را در این پخش زندهٔ شگفت‌انگیز اجرا کند. این کنسرت در ساختمان پیشرفتهٔ استودیوی ضبط Synchron Stage وین ضبط شده است؛ تجربهٔ هیجان و اوج‌گیریِ یک ارکستر ۴۰ نفره با ۳۰ ساز زهی، ۵ ساز باده‌نواز، ۴ ساز برنجی و ۱ ساز ضربی را بیابید—تشکیل‌شده از موسیقیدانان بااستعداد از ارکسترهای نامدار وین. سمفونی شماره ۴۱ در دو ماژور را در تاریخ ۱۰ اوت ۱۷۸۸ به پایان رساند—آخرین از سه شاهکار که در آن تابستان نوشته شد. به عنوان «سمفونی ژوپیتر» از سوی منتقدان موسیقی شناخته می‌شود؛ سمفونی شماره ۴۱ نمونه‌ای از کمال الهی است که با پیچیدگی زیبا، احساس و هیجان همراه است و نمایانگر امکانات بشریت است.