در کلاس

گویی حضور ندارد و بی‌تفاوت نسبت به کسالت دانش‌آموزان دور و برش، معلم شعری از کاموئس را بر تختهٔ سیاه می‌نویسد. والریا، سیمائو، تاماس و آندره نگاهِ مشایخی می‌اندازند و بدون اینکه کسی متوجه شود، کلاس را ترک می‌کنند. آنها شروع به دویدن می‌کنند. هیچ کس مانند کودکان نمی‌دود. بدوید، بدوید با خستگی. مناظر ناشناخته، مکان‌های پرماجرا و… طبیعت: مکانی تازه و شدید. آیا والریا و هم‌دستانش از کلاس فرار کرده‌اند یا در خوابی بیدار شده‌اند؟