پیر پینونسللی هنرمند در فالوژ قطع شده

از دو حمله با چکش به پالهر دچارمان در سال هزار و نهصد و نود و سه و دوباره در دو هزار و شش، این هنرمند به نام پیر پینونسللی به عنوان نمادی آیکونوکلاستیک و فوقِ انقلابی شناخته می‌شود. این دو اجرا و دادگاه‌های پس از آن اغلب از سایر کارهای او از جمله نقاشی‌های دهه شست و مشارکت‌های پرشور او که برگزار می‌کرد فراموش می‌شود. پینونسللی در سال هزار و نهصد و شصت و نه اورد مالراک را با رنگ قرمز خراشید، در سال هزار و نهصد و هفتاد و پنج بانک را برای اعتراض به آپارتاید دزدید و در دو هزار و دو خود را قطع کرد تا خشونت گروه کلمبیایی فارک را محکوم کند. اغلب با انگیزه‌های سیاسی، او تا پایان ایده‌هایش رفت و با ژست‌های اغراق‌آمیز خود اظهار وجود کرد که ما را به پرسش می‌کشد.