Palace of Pleasure

فیلم «کاخ لذت» جان هوفسس از مه غیبی هنر پست‌مدرن دهه ۱۹۶۰ به وجود آمد. این اثر تند و تیز، تصاویری انتزاعی و جالب را با احساسات زخم‌خورده یک زوج جوان ترکیب کرده و به صورت کلاژی از تصاویر فرهنگ عامه و جلدهای آلبوم و کتاب ویرایش شده است، که همه آن به عنوان یک درمان درمانی قاب شده است. این فیلم به نسلی که در دوران اعتراض و تغییرات اجتماعی بزرگ می‌شدند، خطاب شده است، جایی که بسیاری خود را به طور فزاینده‌ای با ناامیدی، پارانویا و نوروز بار سنگینی احساس می‌کردند. «کاخ لذت» به عنوان یک آیین پاکسازی ارائه شد، طرد انرژی‌های انباشته شده که پیش‌بینی‌کننده «فریاد اولیه» بود. در این ویدیو، استیون برومر به بررسی آرزوهای درمانی هوفسس، نحوه ترکیب فیلم از فیلم‌های قبلی هوفسس و جادوگری حسی این اثر می‌پردازد، اینکه چگونه ما را به ورود به یک برادری جهانی از لمس دعوت می‌کند که از ما به ما، از طریق ما، برای کشش مرزهای بین خود و دیگری جریان دارد.